Unidentified Flying Object (afgekort: UFO of ufo) is de Engelstalige benaming voor ongeïdentificeerd vliegend voorwerp. Een ufo is een licht, verschijnsel of voorwerp in de lucht dat ook na onderzoek niet kan worden geïdentificeerd. De term werd in 1952 door de Amerikaanse luchtmacht geïntroduceerd om te verwijzen naar een aparte klasse van waarnemingen die chronisch onverklaarbaar blijven.

Sinds de late jaren veertig van de twintigste eeuw wordt de benaming ufo als zodanig gebruikt, vooral na het Roswellincident, dat in een officieel persbericht werd afgedaan als waarneming van een weerballon. Veel later, in de jaren 90, bracht de Amerikaanse luchtmacht naar aanleiding van een brief, geschreven door Steven H. Schiff en gericht aan het GAO (Government accounting office) een nieuw rapport uit [2] waarin ze bekend maakte dat de wezens die gevonden waren bij de crash in feite aan weerballons vastgemaakte antropomorfe testdummies waren. Deze dummies werden echter pas ontwikkeld in de jaren 50, een aantal jaren na de crash. Het begrip vliegende schotel kwam in zwang na de beschrijving door de Amerikaanse piloot en zakenman Kenneth Arnold van vreemde voorwerpen die hij op 24 juni 1947 tijdens een vlucht had gezien.

(Kenneth Arnold)

Toch zijn in de geschiedenis altijd al vreemde verschijnselen in de atmosfeer genoemd, die met terugwerkende kracht nu wel als ufo uitgelegd zouden kunnen worden. Het is niet met zekerheid te zeggen sinds wanneer ufo's al waargenomen worden. Sinds de ontwikkeling van het schrift wordt het fenomeen beschreven. In vroeger tijden werd het verschijnen van een ufo vaak toegeschreven aan een hemelse macht. Voorbeelden zijn "wielen in wielen in de hemel" die de profeet Ezechiel in de Bijbel noemt, en de Egyptische vermelding uit 1450 v.Chr. van "cirkels van vuur" tijdens het bewind van farao Tutmoses III. In 91 v.Chr. vermeldde de Romeinse schrijver Julius Obsequiens dat "een rond voorwerp, als een bol of een rond schild zijn weg zocht in de hemel". In 1255 zagen de Japanse generaal Yoritsume en zijn leger bollen van licht dansen boven Kyoto. In 1561 leken vele voorwerpen een luchtgevecht boven Neurenberg uit te vechten.[3] Sedert het einde van de negentiende eeuw is de nadruk meer komen te liggen op een materialistische uitleg. De Duitse populaire schrijver Erich von Däniken verklaarde historische raadselachtige berichten door het bezoek van ruimteschepen van buitenaardse beschaving(en) aan te nemen, die zich als ufo presenteerden. (lees meer rubriek: Ufo in de oudheid)

In de volksmond wordt het begrip ufo meestal gebruikt om te verwijzen naar ruimteschepen van buitenaardse wezens die de Aarde zouden bezoeken. Er is geen wetenschappelijk bewijs voor het bestaan van ruimteschepen die buiten de aarde zijn gefabriceerd, ondanks het feit dat er vele mensen zijn die beweren door de bemanning van zo'n ruimteschip te zijn meegenomen. Mensen als George Adamski en Howard Menger maakten het idee van ufo's als bemande ruimteschepen in de jaren vijftig populair.

Een ander idee betreft de veronderstelling dat onbekende vliegende voorwerpen het product zijn van geheime technologische ontwikkelingen van grootmachten als de Verenigde Staten en de vroegere Sovjet-Unie. Deze twee mogendheden zouden de kennis van het experimenteren met discusvormige voorwerpen, deltavliegtuigen en radiogestuurde bollen (Kugelblitz (bolbliksems)), betrokken hebben uit het toenmalige Derde Rijk aan het einde van de Tweede Wereldoorlog, en hier verder op zijn doorgegaan. In zijn boek Hitler's Flying Saucers, geeft auteur Henry Stevens verscheidene bronnen om deze visie te ondersteunen.

Weer anderen menen dat het verschijnsel behoort tot een intelligentie uit een andere realiteit die ons tijd-ruimte continuüm bij tijd en wijle opzettelijk binnendringt om redenen die vooralsnog niet zijn te achterhalen. De stringtheoreticus Michio Kaku speculeert over de mogelijkheid, dat een buitenaardse beschaving, die bijvoorbeeld onze gehele Melkweg beheerst, ons nog onbekende kennis kan gebruiken (bijvoorbeeld magnetische monopolen) voor de voortstuwing. De vreemde en stille bewegingen die van ufo's vermeld worden, zouden hiermee verklaard kunnen worden. Verder noemt hij de mogelijkheid, dat zo'n beschaving een door een robot bestuurd ruimteschip kan uitsturen - dit scenario lijkt op de film 2001: A Space Odyssey. Door nanotechnologie hoeven deze ruimteschepen niet groter te zijn dan een straaljager. Onze Maan zou een goede basis voor deze robottoestellen kunnen zijn