In een aantal grotten in dat gebied ontdekten de archeologen uit het team van professor Tsj'i Poe-Téi tijdens de expeditie van 1937-38 netjes geordende rijen graven. In die graven trof men een groot aantal skeletten aan waarvan de gemiddelde lengte, I meter 30, ver beneden die van de meeste rassen en volksgroepen op deze planeet ligt. Alleen de pygmeeen in de regenwouden van Centraal-Afrika hebben een vergelijkbare lichaamslengte.

De oude lndianen van Noord- en Zuid-Amerika, die tegenwoordig om hun met de natuur verbonden tradities steeds meer belangstelling krijgen, hebben altijd geweten dat de mens slechts een van de vele intelligente levensvormen in het heelal is. Zij hebben zichzelf nooit uniek gevonden:

- De Pawnee- lndianen in het huidige Nebraska (YS) gelo-yen dat de mens door de sterren is geschapen en dat hemelse leermeesters steeds weer naar de aarde zijn afgedaald 'om mannen en vrouwen meer dingen te vert ellen die ze weten moesten'. [II]
- 
- De Ojibway-Indianen in Ontario (Canada) beweren dat ze tot de samenleving van 'hemelmensen' behoren. [12] Deze hemelmensen zijn 'geen engelen, maar lndianen met een veel lichtere huidkleur, gekleed in scharlakenrode tunieken en kappen' .

- De Cherokee-Indianen in het noordwesten van Georgia (YS) kennen een scheppingsmythe die zo begint: 'In den be-ginne woonden alle levensvormen in de hemel... De bewo-ners van de hemelse behuizingen wilden graag weg, omdat hun hemelse behuizingen steeds meer overbevolkt raak-ten...' 

- De Miccosukee- lndianen in het zuiden van Florida (YS) zeggen het volgende: 'Heellang geleden daalde een lndia-nenstam uit de hemel in het Mikasuki-meer in het noorden van Florida neer. Ze zwommen naar het land en bouwden de stad Mikasuki. Aan deze stad danken de Miccosukee-India-nenhunnaam.'  
- De starn van de Salishan-Indianen in Brits Columbia (Ca-nada) vertelt: 'Ooit wilden de mensen een oorlog tegen de hemelmensen beginnen...' 

- De lrokezen in de staat New York (YS) kennen de over-levering dat de aarde eens met water bedekt was, dat door monsters werd bevolkt. 'Yer daarboven lag de hemel, be-woond door bovennatuurlijke wezens...' 

- De Tootoosh-Indianen aan de Amerikaanse noordwest-kust kennen verscheidene legenden over Thunderhirds ('Oon-dervogels'). Een van hun totempalen voor deze dondervogels is het sY!llbool voor de 'stad der hemelmensen'. 

Dit is slechts een greep uit de vele voorbeelden van lndiaanse afstammingsmythen, verhalen die nog altijd worden door-verteld. Op de bescheiden vraag van Ludwig van Beethoven: 'Als ik mijzelf in relatie tot het universum bezie, wat ben ik dan?' past het antwoord: 'Dat zou je aan de lndianen moe-ten vragen.'
lk ken het verhaal van de Quiche-Maya-stam uit de Papal Vuh en de ontstaansmythen van de lnka's. lk ben bekend met de religie van de Hopi-Indianen met hun hemelse leer-meesters, de Katchina. Bij mijn jarenlange studie van de overleveringen van oude volkeren ben ik geen enkel geval te-gengekomen waarin de voorouders van deze oude volkeren niet beweerden dat goddelijke of hemelse wezens hun leer-meesters zijn geweest. Alleen wij, betweters uit de twintig-ste eeuw, blijven dit categorisch ontkennen. Want niemand is belangrijker dan wij!

In een aantal grotten in dat gebied ontdekten de archeologen uit het team van professor Tsj'i Poe-Téi tijdens de expeditie van 1937-38 netjes geordende rijen graven. In die graven trof men een groot aantal skeletten aan waarvan de gemiddelde lengte, I meter 30, ver beneden die van de meeste rassen en volksgroepen op deze planeet ligt. Alleen de pygmeeen in de regenwouden van Centraal-Afrika hebben een vergelijkbare lichaamslengte.

In de genoemde Schacht van Khara-Khota zijn naar verluidt in groten getale vreemde sikkelvormige glazen structuren gevonden, die thans in het bezit zijn van een aantal families aan de zuidelijke rand van de Gobi-woestijn. Intussen zouden er meer dan tienduizend van geborgen zijn,en in de diepe Schacht bevinden zich er waarschijnlijk nog veel meer.Omdat noch voor hun herkomst noch voor de techniek waarmee ze gemaakt zijn een bevredigende verklaring kon worden gevonden, werd het bestaan ervan tot dusver doodgezwegen. Wat is er zo bizar aan deze glazen sikkels dat ze zelfs de fantastische hemelse nalatenschappen van Bajan-Kara-Oela naar de kroon steken?

In de elfde eeuw n.Chr. verzamelde'Maharshi Bharadvaja', een 'ziener' zoals ze hem nu zouden noemen, allerlei geschriften over de vliegerij van goden en mensen. Hij noemt zelfs drie verre werelden, van waar de goden kwamen en waar ze naar toe reisden. Het zijn de EenGaneshabeeld uit Java. De god Ganesha wordt altijd afgebeeld met een 'slurf. planeten 'Mahaloka', 'Brahmaloka' en 'Svetadvipa' 'Maharshi Bharadvaja' somt eigenschappen van vliegtuigen op, die ons betweters doen huiveren, namelijk: