In het Oost-Vlaamse Lotenhulle is dit weekeinde een monument onthuld voor een UFO-waarneming bijna vijftig jaar geleden. De toen 17-jarige paracommando Marin Vandercruyssen zag toen vijf UFO's zweven boven de rijksweg E40.

De gedenksteen is een initiatief van het gemeentebestuur. "Wij geloven Vandercruyssen. Wij bestaan toch ook. Waarom zou er in de gigantische kosmos dan geen ander ontwikkeld leven kunnen zijn?", zei wethouder De Smul maandag in de krant Het Laatste Nieuws . Volgens de gemeente is het UFO-waarnemingsmonument de eerste ter wereld.

Getuige Vandercruyssen zegt dat de zilveren schijven van honderd meter doorsnee tien minuten lang bleven hangen. "Het was een stralende dag", zegt hij. "Ik had meteen door dat het UFO's waren. Als paracommando zou ik het meteen gemerkt hebben als het speciale legervliegtuigen zouden zijn."

De waarneming

21 juli 1955, zwevende shotels boven Oudenaarde.

Marein Vandercruysen verteld: Op 21 Juli reden mijn vader en ik: vanuit Oudenaarde met de motor naar de kust.Het was zeer mooi en helder weer, ter hoogte van Lotenhulle dorp nabij de stad Aalter in Oost- Vlaanderen zagen wij een groepje mensen omhoog staan kijken ,wij stopten om te kijken wat er te zien was en zagenvijf grote schotelvormige schijven in formatieboven de E40 Gent - Kust zweven heel traag, zoals een zeppelin dat doet van Oost naar West.De schotels zweefden in formatie, drie-vooraan en detwee anderen achteraan aansluitende , daar ze zeer traag vlogen en de zon helder op de schijven scheen moet naar mijn schatting ieder van de schijven minstens 100 m doormeter hebben geweest er waren nergens patrijspoortjes ofuitstulpingen te zien ,en raar geen enkel geluid ! Ondertussen waren er al 2 a3 min versteken en waren er al een paar mensen bijgekomen die stilstaande op de open bare weg naast hun wagen het spektakelvolgden , niemandzij ook maar een woord en keken als onder hypnose naar omhoog naar de enorme totale indrukwekkende drukkende totaliteit van deze zwevend schijven . Van mijn eerste verbazing bekomen , zag ik: dat men van iedere schijf duidelijk de omlijstingen kon zien en dat de zon de zilverachtige schijven langs de bovenzijde helder verlichte zonder te reflecteren evenwel ,ik: kon zelfs de schaduwen zien van zowel langs boven iets meer dan de onderkant de kleuren er tussendoor overgaand van grijs en van de zon weg op de schotels donkerder van kleur werden maar toch alles dnidelijk te zien bleef zodat daaruit- volgt, dat de fysieke tuigen zeer groot waren die naar mijn gevool de auto's die op de autostrade reden en de ganse omgeving meschien aan het opserveren waren, als daar iemand in zou zitten dacht ik ?En plots in twee bewegingen met nog vijf kleine puntjes op mijn netvlies achterlatend waren ze verdwenen.Op die 500 m dat zij ondertussen haddenafgelecht stonden er +- een 20-25 tal personen van allerlei pluimage eigen aan het landelijk karakter van de streek en waren er +- 10 minuten verstreken en al die tijd werd er geen enkel woord gezegd onder al deze mensen.De eerste die sprak was een vrouw die zij ; Aijejij wa was da ? Waarop ik: antwoordde ; Dat waren zeker vliegende schotels , iedereen keek naar mij ik: had immers mijn , (Para - Commando) kostuum aan ,niemand diedaarop iets wilde zeggen en iedereen ging vlug uiteen zonder een woord te zeggen